နယ်သစ်စွမ်းအားကုန်သည့် ကားများ ပါဝါဆုံးရှုံးသည့်အခါ ဘာလုပ်ရမလဲ။

နောက်ဆုံးခေတ်စွမ်းအင်ကားများတွင် ပါဝါဆုံးရှုံးမှုအတွင်း ချက်ချင်းလုပ်ဆောင်ရမည့် လုံခြုံရေးလုပ်ရပ်များ

ထိန်းချုပ်ထားသော နှေးကွေးမှု၊ အန္တရာယ်အမှတ်အသားမီးများ ဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့် လမ်းဘေးတွင် လုံခြုံစွာ ရပ်တန်းခြင်း

လျှပ်စစ်ကားတစ်စီးသည် အရုဏ်မှန်းမသိဘဲ ပါဝါဆုံးရှုံးသွားပါက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ အရှိန်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်းလျှော့ချရန် အရှိန်မှုန်းကို ဖွင့်ထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ အရှိန်ကို အရမ်းမြန်မြန်နှိပ်ခြင်းသည် ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သော အရှိန်လျှော့စနစ် (regenerative braking systems) ကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါသည်။ ထို့အပါအဝင် မျှော်မထားသော လုံခြုံရေးစနစ်များ အလုပ်လုပ်လာနိုင်ပါသည်။ အခြားမောင်းသူများအား သင့်ကားတွင် အခက်အခဲဖြစ်နေကြောင်း သိရှိစေရန် အရေးပေါ်မီးများကို ချက်ချင်းဖွင့်ပေးပါ။ လုံခြုံစေရန် ကားကို ရပ်တန့်နိုင်မည့် နေရာကို ရှာဖော်ပါ။ အကောင်းဆုံးမှာ အိမ်ရှေ့လမ်းဘေး (paved shoulder) သို့မဟုတ် အရေးပေါ်ရပ်နားရာနေရာ (emergency parking area) ဖြစ်ပါသည်။ ရပ်နားပြီးနောက် ကားကို လမ်းပေါ်ရှိ ယာဉ်များနှင့် အတူ အမျှတစ်လုံးတည်း ရပ်နားပါ။ ကား၏ ဘီးများကို လမ်းပေါ်ရှိ ယာဉ်လေးများမှ ဝေးရှော့နေအောင် ညှိပေးပါ။ ထိုသို့လုပ်ခြင်းဖြင့် အခြားယာဉ်များက သင့်ကားကို တိုက်မိသွားပါက ပျက်စီးမှုအန္တရာယ်ကို လျှော့ချပေးနိုင်ပါသည်။ NHTSA ၏ လျှပ်စစ်ကားများကို အရေးပေါ်အခြေအနေများတွင် ကိုင်တွယ်ရာတွင် အသုံးပြုရန် ၂၀၂၄ ခုနှစ် လုံခြုံရေးလမ်းညွှန်ချက်များတွင် ထည့်သွင်းထားသော နောက်ဆုံးပေးထားသော လျှပ်စစ်ကားလုံခြုံရေးစံနှုန်းများအရ လမ်းဘေးတွင် ကားကို ထိုသို့သော အနေအထားတွင် ရပ်နားထားပါက နောက်ထပ် တိုက်မိမှုဖြစ်နိုင်ခြေကို သုံးပုံနှစ်ပုံခန်း လျှော့ချပေးနိုင်ပါသည်။ ကားကို လုံးဝရပ်သွားပြီး လုံခြုံသောနေရာတွင် ရပ်နားပါက အပြင်ထွက်ပါ။ အပြင်ထွက်မီ လျှပ်စစ်ပါဝါနှင့် ပတ်သက်၍ အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေများ ရှိမရှိ နောက်တစ်ကြိမ် စစ်ဆေးပါ။ ဥပမါ- လျှပ်စစ်ပေါက်ကွဲမှုများ၊ မသေးမသဲ မီးလောင်နေသည့် အနံ့များ သို့မဟုတ် အရည်များ ယိုစိမ်းနေခြင်းများ ဖြစ်ပါသည်။

မြန်ဆန်သော စစ်ဆေးရေးစစ်တမ်းများ - ဒက်ရှ်ဘုတ် အသိပေးချက်များ၊ SOC ဖတ်ချက်များနှင့် အားသွင်းခြင်း ပေါက်များ၏ အခြေအနေ

ရပ်နေစဉ်အတွင်း မြန်မြန် မျက်စိဖြင့် စစ်ဆေးပါ။ သို့သော် ပထမဦးစွဲအားဖြင့် ကားကို သင့်လျော်စွာ ရပ်စေပြီး အန္တရာယ်သတိပေးမှုများ (hazards) ကို ဖွင့်ထားကြောင်း အသေအချာ စစ်ဆေးပါ။ ထို့နောက် ဒက်ရှ်ဘုတ်ပေါ်ရှိ သတိပေးချက်များကို အရင်ဆုံး ကြည့်ပါ။ ထို ဘက်ထရီ သင်္ကြန်းများကို မြင်ပါသလား။ အပူချိန် သတိပေးချက်များကို မြင်ပါသလား။ သို့မဟုတ် စွမ်းအင် ကို ကန့်သတ်ထားကြောင်း ဖော်ပြသည့် စာသားတစ်ခုခုကို မြင်ပါသလား။ ဤသို့သော သတိပေးချက်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်များ ပြုပြင်ရန် လိုအပ်သည့် အကြီးမားသော ပြဿနာများကို ညွှန်ပြပါသည်။ ဘက်ထရီ၏ အားသုံးနှုန်း (State of Charge - SOC) ကိုလည်း စစ်ဆေးပါ။ အထူးသဖြင့် အပေါင်းသုညဒီဂရီအောက် အအေးခံနေချိန်တွင် SOC သည် ၁၅% အောက်သို့ ကျဆင်းလာပါက မျက်နှာပဲဖော်ပြမှုတွင် စွမ်းအင်ရှိနေသည်ဟု ဖော်ပြနေသည်ဖြစ်စေ ဘက်ထရီသည် သေသည့်အထိ နီးကပ်နေပါသည်။ အကြောင်းမှာ အအေးခံချိန်တွင် ဗို့အား ကျဆင်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ အပ်လုပ်ချက်များကို ကောင်းစွာ စစ်ဆေးပါ။ အားသုံးပေးသည့် ပေါက်မှု (charging port) အတွင်း ဖုန်များ ကပ်နေခြင်း၊ ကြေ cracks များ ရှိခြင်း သို့မဟုတ် ရေဝင်နေခြင်းများ ရှိပါသလား။ အိုင်ဆိုလေးရှင်း မှုများ ပျက်စေခြင်းသည် ဘက်ထရီနှင့် ကား၏ ကွန်ပျူတာအကြား ဆက်သွယ်မှုကို ထိခိုက်စေပါသည်။ သို့မဟုတ် အားလုံးကို အပ်လုပ်ချက်များ ပိတ်ပေးလေ့ရှိပါသည်။ ထို့အပ်လုပ်ချက်များကို အရေးကြီးသည်များမှာ- အရေးမကြီးသည့် အခြေအနေများတွင် ပြန်လည်စတင်မှုကို မကြိုးစားရန် ဖြစ်ပါသည်။ ခေတ်မှီ ဘက်ထရီစီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်များ (Battery Management Systems) သည် မတည်ငြိမ်သည့် အခြေအနေများတွင် အလွန်စိုးရိမ်ပါသည်။ ထိုအခြေအနေများတွင် စနစ်များသည် အားလုံးကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ပိတ်ပေးလေ့ရှိပါသည်။ အသေအချာ ပြန်လည်သတ်မှတ်ခြင်းများကို စက်ရုံမှ အသုံးပြုသည့် ကိရိယာများဖြင့် အလုပ်လုပ်နေသည့် ကျွမ်းကျင်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်များသာ လုပ်ဆောင်သင့်ပါသည်။

နောက်ဆုံးပေါ်စွမ်းအင်ကားများတွင် ပါဝါဆုံးရှုံးမှု၏ အဓိကအကြောင်းရင်းများ

ဘက်ထရီအိုမင်းခြင်းနှင့် အေးမှုအခြေအနေတွင် ဗို့အားကျဆင်းခြင်း

ဘက်ထရီများသည် အစဉ်အမြဲ အားသုပ်ထားနိုင်ခြင်းမရှိပါ။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့သည် စွမ်းရည်ကို ဆုံးရှုံးလာပြီး ယင်းသည် အကွာအဝေး အနည်းငယ်သာ ရရှိနိုင်ခြင်းနှင့် အားကုန်စွမ်းအားဖော်မှုများ အားနည်းလာခြင်းကို ဖော်ပြပါသည်။ လစ်သီယမ်-အိုင်အွန် ဘက်ထရီအများစုသည် အပြည့်အဝ အားသုပ်ခြင်း ၅၀၀ ကြိမ်ပြီးနောက် မူလစွမ်းရည်၏ ၂၀ ရှိသည် ၃၀ ရှိသည် အထိ ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းရည်ဆုံးရှုံးမှုသည် အရှိန်မြှင့်မှုအမြန်နှုန်းကို သိသိသာသာ ထိခိုက်စေပြီး လိုအပ်သည့်အချိန်တွင် မျှော်လင့်မထားသော အားပေးမှု ပေးနိုင်ခြင်းမရှိခြင်းကို ဖော်ပြပါသည်။ အအေးဓာတ်သည် အခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးရွားစေပါသည်။ အပူခါးသည် ရေခဲမှုန်းအောက်သို့ ကျဆင်းသည်နှင့်အမျှ ဘက်ထရီအတွင်းရှိ ဓာတုတုံ့ပြန်မှုများသည် အတော်လေး နှေးကွေးလာပြီး အရှိန်မြှင့်ခြင်း သို့မဟုတ် တောင်ပေါ်သို့ တက်ခြင်းကဲ့သို့သော အသုံးများသည့် အခြေအနေများတွင် ဗို့အားကျဆင်းမှုများကို သိသိသာသာ ဖော်ပြပါသည်။ အလွန်အအေးဓာတ်ရှိသည့် နေ့များတွင် မောင်းသူများသည် မှန်ပေါ်တွင် ဘက်ထရီအား အပြည့်အဝ ရှိနေသည်ဟု ပြသနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ပုံမှန်စွမ်းအား၏ ၆၀% သာ ရရှိနိုင်သည်ကို တွေ့ရှိရပါမည်။ မှန်ပေါ်တွင် ပုံပေါ်သည့် အချက်အလက်နှင့် အမှန်တကယ် အသုံးပြုနိုင်သည့် စွမ်းအင်အကြားရှိသည့် ကွာဟမှုသည် အေးမှုရှိသည့် ရှေးနေ့များတွင် လူများစွာ ကားမှုန်းမှုန်းဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် တောင်တန်းလမ်းများ သို့မဟုတ် အများအားဖြင့် ရပ်နေရသည့် အခြေအနေများတွင် ဘက်ထရီစွမ်းအင်သည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုမြန်စွန်းစွန်း ကုန်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

BMS အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုမှားယွင်းခြင်းနှင့် အားသုံးပြီးသည့်အချိန်တွင် အားပြည့်နေသည်ဟု မှားယွင်းစွာဖတ်ရှုခြင်း

ဘက်ထရီစီမံခန့်ခွဲရေးစနစ် (BMS) က စပြီး လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ မကြာခဏဆိုသလို ပျက်စီးနေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပျက်စီးနေတဲ့ ဒေတာတွေကြောင့် လျှပ်စစ်စွမ်းအင် ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်စေပါတယ်။ အာရုံခံကိရိယာတွေ မျောနေခြင်း၊ အပူချိန်ပြင်ဆင်မှု အမှားတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် စိတ်တိုစရာ ဖိုင်မာဝဲ ချို့ယွင်းမှုတွေက တကယ်တမ်းမှာ အားသွင်းမှု အခြေအနေကို တကယ်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်ပြီး တစ်ခါတစ်လေမှာ ကိန်းဂဏန်းတွေကို ၂၀ ကနေ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ မြှင့်တင်နိုင်တယ်။ ဘက်ထရီအိတ်ထဲမှာ ၁၀% လောက်ပဲ ကျန်နေတုန်းပါ။ ကားမောင်းသူတွေဟာ အရှိန်မြှင့်နေစဉ် (သို့) အမြန်တက်နေစဉ်မှာ ရုတ်တရက် ဖြတ်သွားတဲ့အထိ ဒါကို အမြဲမမှတ်မိဘူး။ ဒီပြဿနာအများစုဟာ သတိပေးမီးတွေလည်း မလောင်စေတော့ လူတွေဟာ မှန်ကန်တဲ့ ရောဂါရှာဖွေရေး ကိရိယာမရှိရင် သတိမထားမိတတ်ကြတယ်။ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့က ပုံမှန် စကင်နာ ကိရိယာတွေကို ကျော်ပြီး ကားထုတ်လုပ်သူတွေက တိုက်ရိုက် ပေးတဲ့ အထူးပြု ပြန်လည်သတ်မှတ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်တွေဆီ ဝင်ဖို့ လိုပါတယ်။ ယေဘုယျ OBD-II စကင်နာတွေက ဒီမှာ မထိရောက်ဘူး။ အချိန်ကြာလွန်းလို့ လျစ်လျူရှုလိုက်ရင် ဒီအမှားတွေအားလုံးဟာ ဆဲလ်တွေ ပိုမြန်မြန် ဟန်ချက်မညီလာပြီး နောက်ဆုံးမှာ အမြဲတမ်း ပြိုကွဲလာတဲ့အခါ လမ်းမှာ ပိုကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေ ဖန်တီးတယ်။

သစ်ခေတ်စွမ်းအင်ကားများတွင် ထူးခြားသည့် အရေးကြီးသော လျှပ်စစ်ပျက်စီးမှုများ

အင်ဗာတာ၊ DC-DC ပြောင်းလဲစက်နှင့် အမြင့်ဖိအား လုပ်ဆောင်ခြင်း စနစ် ပျက်စီးမှုများ

သစ်ခေတ်စွမ်းအင်ကားများသည် အများအားဖြင့် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ပေါင်းစပ်ထားသော အမြင့်ဖိအားစနစ်များပေါ်တွင် မှီခိုပါသည်။ ထိုစနစ်များတွင် အမှုမှုတစ်ခုသာ ပျက်စီးပါက အခြားစနစ်များသို့ အလွန်မြန်မြန် ပျံ့နှံ့သွားပါသည်။ အတွင်းပူအင်ဂျင်ကားများနှင့် ကွဲပါသည်များမှုများမှုအရ ယင်းကားများတွင် မော်ဂျင်အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် အစားထိုးအသုံးပြုနိုင်သည့် စနစ်များ မရှိပါ။ ထို့ကြောင့် လျှပ်စစ်စနစ်၏ အပ်ပ်မှုနှင့် စိတ်ချရမှုသည် မဖြစ်မနေ လိုအပ်ပါသည်။ စွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်စဥ်များတွင် အောက်ပါအစိတ်အပိုင်း (၃) များသည် အများဆုံး ဖြစ်ပွားသည့် အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်ပါသည်။

အပြောင်းအလဲကိရိယာက အလုပ်မလုပ်တော့ဘူးဆိုရင် လျှပ်စစ်မော်တာရဲ့ စွမ်းအင်ကို ဖြတ်ပစ်လိုက်တာပါ အကြောင်းက ဘက်ထရီက မြင့်မားတဲ့ ဗို့အား DC အချက်ပြမှုတွေကို အသုံးဝင်တဲ့ AC စီးဆင်းမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ တာဝန်ရှိတာကြောင့်ပါ။ ဒီစိတ်အပိုင်းမရှိရင် ကားက ရေထဲမှာ သေနေမှာပေါ့။ နောက်ပြီး DC-DC converter ရှိတယ်၊ ဒါက အရာတိုင်းကို လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ်လျှပ်စစ် ဒီအပိုင်းမှာ တစ်ခုခု မှားသွားရင် ရုတ်တရက် အရေးပါတဲ့ လုံခြုံရေး အချက်တွေလည်း မှောင်သွားပါတယ်။ အမြင့်အားလျှပ်စစ် ပတ်လမ်းထဲက ပြဿနာတွေဟာ ပုံမှန်အားဖြင့် အသားစားနေတဲ့ ချိတ်ဆက်ကိရိယာတွေ၊ အဝတ်လျှော်ခံပစ္စည်းတွေ (သို့) တစ်ခါတစ်လေ အအေးပေးပစ္စည်းတွေ မသင့်တော်တဲ့နေရာကို ရောက်တာမျိုးတွေကြောင့်ပါ။ ဒီပြဿနာတွေက အထူးဆက်သွယ်ရေး ဆွစ်တွေကနေ အလိုအလျောက် ပိတ်သွားစေပြီး SAE International ရဲ့ "2024 EV Powertrain Failure Analysis" လို့ခေါ်တဲ့ မကြာသေးခင်က လေ့လာမှုအရ ဘက်ထရီအိတ်ထဲမှာ ဘယ်လောက်ပဲ အားသွင်းထားရှိနေနေ ကားကို ပိတ်မိစေပါတယ်။ ကားထုတ်လုပ်သူတွေက အပိုစနစ်တွေ ထည့်သွင်းပေးပေမဲ့ အစဉ်လိုက် တုံ့ပြန်မှုတွေ တစ်ခါတစ်လေ ဖြစ်ပျက်တုန်းပါ။ ဥပမာ အီဗာတာ မော်ဂျူးထဲသို့ ရေနွေးထွက်နေခြင်း ဆိုပါစို့။ ဒါက တဖြည်းဖြည်းချင်း ဆန့်ကျင်မှု မြင့်တက်လာစေပြီး အီဗာတာတစ်ခုလုံးကို ပြင်လို့မရအောင် မီးရှို့ပစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ထုတ်လုပ်သူရဲ့ အကြံပြုထားတဲ့ စစ်ဆေးရေး အစီအစဉ်တွေကို တင်းကျပ်စွာ လိုက်နာခြင်းဟာ သိပ်ကို အဓိပ္ပါယ်ရှိပြီး ဘယ်သူမှ အထက်အားလျှပ်စစ် နည်းပညာပညာရှင်အဖြစ် သင့်တော်တဲ့ လက်မှတ်မပါဘဲနဲ့ ဒီစနစ်တွေကို ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ဖို့ ဘယ်တော့မှ မကြိုးစားသင့်ပါဘူး။

နယ်သစ်စွမ်းအင်ကားများအတွက် အတည်ပြုထားသော ကာကွယ်ရေးနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ

OEM မှ အကြံပေးထားသော အေးမှုရှိသော ရာသီဥတုအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် SOC စီမံခန့်ခွဲမှု

ဘက်ထရီများကို အပူခါးမှုနေရာတွင် သင့်လျော်စွာ ထိန်းသိမ်းထားခြင်းသည် အပူခါးမှု ကျဆင်းမှုအတွင်း ပါဝါဆုံးရှုံးမှုကို တိုက်ဖျက်ရာတွင် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ယာဉ်များသည် အားသွင်းစခန်းများနှင့် ဆက်သွယ်ထားသည့်အခါ ကားအတွင်းပိုင်းနှင့် ဘက်ထရီ ကြိုတင်အပူပေးခြင်း (preconditioning) ကို ဖွငေးလေးပေးခြင်းဖြင့် လမ်းပေါ်သို့ ထွက်ခွာရန်မှီ ဘက်ထရီဆဲလ်များနှင့် ၎င်းတို့၏ အီလက်ထရောလိုက်များကို အပူပေးနိုင်ပါသည်။ ဤရိုးရှင်းသော အဆင့်သည် အအေးခံမှု (cold soak) ပြဿနာများကို လျော့နည်းစေပြီး အေးခဲသည့် ရာသီဥတုအတွင်းတွင် အသုံးပြုနိုင်သည့် အကွာအဝေးကို ၃၀% ခန့် တိုးမှုပေးနိုင်ပါသည်။ နေ့စဉ်မောင်းနှင်မှုအတွက် ဘက်ထရီအားသွင်းမှုအဆင့်များကို ၂၀% မှ ၈၀% အတွင်း ထိန်းသိမ်းထားရန် အကြံပေးပါသည်။ ဘက်ထရီများကို လုံးဝအားကုန်အောင် သုံးခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ သက်တမ်းကို မြန်မြန်ကုန်စေပြီး အများအားဖြင့် အပြည့်အဝအားသွင်းထားခြင်းသည် အတွင်းပိုင်း အစိတ်အပိုင်းများအပေါ် အပိုအားထုတ်မှုကို ဖော်ပေးပါသည်။ အပူခါးမှုသည် ရေခဲမှုအထက် ကျဆင်းသည့်အခါ မောင်းသူများသည် မှုန်းမှုများကို မကြာခဏ အသုံးပြုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်သင့်ပါသည်။ သို့သော် ကား၏ ကိုယ်ပိုင် အပူခါးမှု စောင်းကြည့်မှုစနစ်မှ ဘက်ထရီဆဲလ်များ၏ အပူခါးမှုသည် စင်တီဂရိတ် ၁၀ ဒီဂရီထက် မြင့်မှသာ မှုန်းမှုကို အသုံးပြုရန် အကြံပေးပါသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဘက်ထရီအတွင်းတွင် လစ်သီယမ် ပလိတ်တင်ခြင်း (lithium plating) ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပြီး ဘက်ထရီ၏ စွမ်းရည်ကို အချိန်ကြာလေး ပျက်စီးစေပါသည်။ ထို့အပါအဝါ ပြည်တွင်းပြောင်းလဲမှုများကို အပြည့်အဝဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။ ကာလီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရေးအေဂျင်စီမှ ပြုလုပ်သည့် မှုန်းမှုစမ်းသပ်မှုများအရ ကားများကို ပုံမှန်အားဖြင့် ကြိုတင်အပူပေးသည့် သူများသည် ကြိုတင်အပူပေးခြင်းမှု မပြုလုပ်သည့်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဆောင်းရဲသော ခရီးစဉ်များအတွင်း မျှော်လင့်မထားသည့် ပါဝါကျဆင်းမှုများကို နှစ်ပေါင်းနှစ်လေး အထိ နည်းပါသည်။

အဝ remote စစ်ဆေးခြင်း သို့မဟုတ် ကားလေးကို ဆွဲသွားခြင်းကို စတင်ရန် အချိန်မှာ – ယာဥ်အမျိုးအစားအလိုက် လမ်းညွှန်ချက်များ

ကားရဲ့ တွန်းအားစနစ်နဲ့ ကိုက်ညီဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဘက်ထရီသုံး လျှပ်စစ်ကားတွေကျတော့ အားသွင်းမှု ၅% အောက်ကျတဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် အထက်အားလျှပ်စစ်စနစ်မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာကို ပြတဲ့ အပြာရောင် သတိပေးမီးတွေ ပေါ်လာတဲ့အခါ ယာဉ်မောင်းတွေဟာ ချက်ချင်း အကူအညီတောင်းဖို့လိုပါတယ်။ "HV စနစ် အမှား" (သို့) "Drive Disabled" လိုဟာတွေက အလေးအနက် သတိပေးချက်တွေပါ။ Plug-in Hybrid မော်ဒယ်တွေအတွက်တော့ ဒီဓာတ်ငွေ့အင်ဂျင်က အပိုရွေးစရာအဖြစ် ရှိနေတုန်းပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ ကပ်ဘေးတစ်ခုရှိတယ်၊ ဘက်ထရီအား ၁၅% အောက်ကျတဲ့အခါ မော်တာ မဖွင့်ဘူးဆိုရင်၊ လျှပ်စစ်မော်တာလည်း အလုပ်မလုပ်ဘူးဆိုရင်၊ ဆွဲယူဖို့ လိုအပ်လာပါတယ်။ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပို့ခင်မှာ စက်ရုံက ရောဂါရှာဖွေရေး ကိရိယာတွေကို ဖွင့်ထားဖို့ သေချာအောင်လုပ်ပါ။ ကားကုမ္ပဏီအများစုဟာ ဒီနေ့မှာ လူတစ်ယောက်ကို အရေးပေါ် နေရာမှာ မလိုပဲ ကွန်ပြူတာ ပြဿနာ သုံးပုံတစ်ပုံကနေ တစ်ဝက်လောက်ကို ပြင်နိုင်တယ်။ ဒီအရေးပါတဲ့ စည်းမျဉ်းကို သတိရပါ၊ မသန်စွမ်းသူ ကားကို ယာဉ်မောင်းတွေ ဖြတ်သွားလာနေတဲ့ နေရာနားမှာ ဘယ်သူမှ မထားသင့်ဘူး။ တစ်မိနစ်တောင်မှ မဟုတ်ဘူး။ အမျိုးသားလမ်းမတော် ယာဉ်ကြော ဘေးကင်းလုံခြုံရေး အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့က ဒီလိုအခြေအနေတွေမှာ ကားအမျိုးအစားက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆွဲယူဖို့ အတင်းလိုအပ်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ဟိုက်ဗရစ်ကားပိုင်ရှင်တွေဟာ ဘက်ထရီတွေ လုံးဝခြောက်သွေ့သွားအောင် ထားလိုက်ရင် ကားထဲမှာ အထူး စက်ပစ္စည်း ကာကွယ်ရေးစနစ်တစ်ခုခုကို စနိုင်တာကို သိထားဖို့လိုပါတယ်။ ဒီပုံစံတွေဟာ မကြာခဏဆိုသလို reset လုပ်ဖို့ အထူးကိရိယာတွေ လိုအပ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ရိုးရှင်းတဲ့ reset လုပ်တာနဲ့ ပျောက်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။